Vlak voor de feestdagen maakt Michel Gleis bekend dat hij aan het einde van het jaar met pensioen gaat. Michel in 1977 is begonnen in het vak. Na 48 jaar slager heeft hij dan ook op 31 december zijn laatste officiële werkdag. De slagerij gaat gewoon door met Paul (broer) en Koen (zoon) aan het roer.

Enige maanden geleden is de feestelijke afronding van de laatste innovaties en grote verbouwing geweest. Afgesproken was dat Michel nog zou helpen bij de opstart van het vernieuwde bedrijf en de invoering van nieuwe processen. Op dit moment valt te constateren dat de fantastische nieuwe winkel en innovaties ervoor zorgen dat de zaak erg goed draait en in de smaak valt bij oude en nieuwe klanten. Het is heerlijk als iets goed volgens plan verloopt, maar daadwerkelijk stoppen en met pensioen gaan is toch iets om even bij stil te staan.

Hoe het allemaal begon….
De vader van Michel was al slager op dezelfde plek in Aalten waar slagerij Gleis nu zijn bedrijf en winkel heeft. Het slagersvak is een echt ambacht, waarin hard gewerkt wordt. Elke dag weer zorgen dat de winkel en de producten er vers en perfect uitzien, is topsport. Daarnaast is het zeker ook een teamsport. Zonder het goede, ervaren en gezellige team zou het niet gelukt zijn. 

De vergelijking met topsport wordt genoemd, elke dag weer zorgen dat de winkel en de producten er vers en perfect uitzien. Naast topsport is het zeker ook een teamsport, zonder het ervaren en gezellige team zou het zeker niet gelukt zijn.
Het hele dagen met scherpe messen en gereedschappen werken is niet zonder gevaar. Dat ondervond de jonge Michel toen zijn vader door een zwaar bedrijfsongeval zijn vak niet meer kon uitoefenen. Het gezin kwam voor de keuze te staan om óf de zoon, nog ongeschoold en erg jong, meteen de zaak over te laten nemen, óf er voor te kiezen éérst het vak te leren. Dat hield in dat de slagerij enige jaren dicht moest. Achteraf bleek de keuze om éérst het vak in al zijn kneepjes te leren, om daarna de zaak te heropenen een hele goede. Michel vertrok voor drie jaar uit Aalten om in Utrecht de vakschool te gaan doen. Het was voor hem een inspirerende tijd. Medeleerlingen kwamen uit het hele land naar Utrecht, en het al jong op kamers gaan in de grote stad maakte Michel snel volwassen.

De trouwe klanten kwamen terug.
Toen hij, samen met zijn moeder, broer en zussen en mét diploma’s op zak de slagerij heropende bleek de grote vrees dat de trouwe klanten niet terug zouden keren ongegrond. De klanten kwamen terug! Na de opstart in 1977 begon het bedrijf door kostenbewust te zijn, trouw te blijven aan de kernwaarden kwaliteit en duurzaamheid, en vooral flink door hard te werken aan een gestage opmars. Van klein slagertje tot het pracht familiebedrijf dat het nu is. Dat begon in 1980 met een eerste verbouwing, in 1983 werd opnieuw geïnnoveerd en verbouwd, zo ook in 1994, en de laatste grote verbouwing is pas recent afgerond.

Visie
Michel en Paul bleken visionairs. Al vóór enige andere slager op het idee kwam begon Michel al met het aanbieden van complete maaltijden. Hij zag echter al snel in dat de tijd en energie die de maaltijden vroegen, ten koste gingen van de aandacht voor het hele plaatje en dat koken en maaltijdverzorging een andere tak van sport was. Het idee van complete maaltijdverzorging ging even “on hold” , om enige jaren later succesvol te worden. Met hulp van chef-koks, een professionele keuken en productielijn.

Stilstand is achteruitgang, met de tijd meegaan en liefst voorop lopen is noodzaak om te overleven en te groeien. Het mooie van slagerij Gleis is dat bij elke innovatie het goede behouden is gebleven. De prachtige winkel is geïnspireerd op internationale trends en ontwikkelingen. Het is de plek waar de klant terecht kan voor goed en lekker eten voor elk moment van de dag, kant en klaar indien gewenst. Tegelijkertijd is het ook “gewoon” een goede slagerij, met een toonbank, tijd voor een praatje en gezelligheid. Je kan er terecht voor een onsje rookvlees én een compleet verzorgde maaltijd en catering.

Op dit moment werken er zo’n veertig mensen in het bedrijf. Ieder met zijn of haar eigen interesses en kwaliteiten. Koen Gleis, de zoon van Michel neemt samen met Paul het stokje over. De zoon heeft, nét als zijn vader, eerst goed rondgekeken in de wereld voordat hij, nu alweer zeven jaar geleden, besloot mee te gaan werken. Hij heeft een achtergrond met hotelschool en makelaardij. Hoewel hij jaren voor de studie in Leeuwarden en Amsterdam woonde is hij een echte Aaltenaar gebleven. Blij om weer terug te zijn op de basis. En klaar om de volgende stap te zetten.

Toekomst
Michel verheugt zich erop eindelijk meer tijd te krijgen voor zijn hobby’s en liefhebberijen. Lange, liefst meerdaagse fietstochten met zijn partner, en opmerkelijk: beeldhouwen in plaats van vlees houwen. In steen hakken en daarnaast boetseren en beelden in brons gieten. Liefst geabstraheerde dierfiguren met menselijke eigenschappen. En, ook niet onbelangrijk, hij woont vlak bij de zaak en kan bijspringen bij grote drukte. Want het is erg fijn om samen te werken met goede collega’s en goede vakmensen en natuurlijk ook de klantcontacten, die hij zeker zal gaan missen.

Aalten Vooruit, Ed Doppen